Een kort maar venijnige trip bracht ons vervolgens naar Geert Cool. Dit, hoe kan het ook anders, werd qua vijvers het hoogtepunt van de dag. Een tuin van een hectare met niet minder dan zeven vijvers en dan nog geen kleine ook! Beschrijven is moeilijk, daarvoor moet je het gezien hebben.

Iemand maakte terecht de opmerking dat hij een beetje het gevoel had bij Ada Hofman te zijn. Juist naast de veranda van de woning ligt een nieuwe vijver, aangelegd door Hans Clement van ’t Viske. Er werden hier kost nog moeite gespaard, om de prachtige koi in ideale omstandigheden te huisvesten. De filter is ronduit indrukwekkend. Alle mogelijk technische snufjes zijn er in opgenomen. Een batterij UV-lampen, waaronder heel speciale klinische UV-lampen. Een trommelfilter, een luchtcompressor, een biologische natte filter gevuld met het beste filtermateriaal,enz. Het geheel zit verborgen onder een metalen deksel, afgedekt met kunstgras. Eén druk op de afstandsbediening en een hydraulische groep zet de cilinders in werking, waardoor door het opengaande deksel langzaam de geheimen van het filtersysteem prijs gaven. Verder in de tuin was een grote veranda, met binnenin, je raadt het al, een grote vijver en zowaar ook een groot aquarium vol jonge visjes. Geert is volop aan het experimenteren met het kweken van koi en ik ben er absoluut zeker van dat wij hier in de toekomst nog meer van zullen horen. Verderop, weliswaar een beetje verdoken, kwamen wij bij enkele natuurlijke koivijvers, van elk een paar 100 m² groot.

En als je dacht dat er geen vis in zat, dan was je ronduit verkeerd. Het grote geweld kwam al snel aan de oppervlakte tijdens een voederbeurt. Wij waren ook getuige van een wel heel intense vrijpartij tussen twee koi. Hoeveel eitjes het vrouwtje op dat moment aan het afzetten was, weet ik niet. Maar het prachtige schouwspel laat vermoeden dat het er heel veel waren. Uiteindelijk belanden wij in een serre, tussen de bomen, met zowaar een volledige kweekinstallatie. De tuinman wist te vertellen, dat zij vorig jaar de eerste kweekpogingen hadden ondernemen. Het rendement was te klein en nu waren zij aan het zoeken om het resultaat te verbeteren. Iedereen was het roerend eens, wij vertoefden in een prachtig stuk natuur met heel erg mooie en gezonde vissen. De gastheer was jammer genoeg niet thuis. Geert is bezeten van koi en hij zou ons wellicht heel wat vertelt hebben. Wij wensen hem in ieder geval oprecht te bedanken voor het openstellen van zijn prachtige vijvertuin, gedurende zijn afwezigheid. Ondertussen waren wij op het verste punt van huis en het werd dus tijd dat wij onze weg begonnen in te korten. De forellenvijver was niet open, anders zouden wij daar wellicht nog een korte pauze gehouden hebben. Wij beklommen de laatst hellingen van Hooglede en zakten toen af richting Torhout. Na een korte pauze in Sint- Henricus belanden wij in de Bakvoordestraat nr 5 bij Jan Debruyne. Opgegroeid in een tuinbedrijf is het geen verrassing dat Jan een echte tuinliefhebber is. Zijn tuin bevat een oneindige verzameling bloemen en planten.

Bovendien zijn er twee prachtige plantenvijvers. De eerste is aangelegd met folie, maar daar kun je niets van merken. Krabbescheer, waterlelies, snoekkruid, waterweegbree, holpijp, hoornblad, enz.. Een waar paradijs voor kikkers en die zijn dan ook alom vertegenwoordigd. De tweede vijver is een natuurlijke vijver en die stond tot aan de rand vol met water. Deze vijver bevindt zich op het laagste niveau van de omliggende landerijen. Al het oppervlakte water verzameld zich op dit punt en aldus staat deze vijver steeds, mooi vol. Het krioelt er van de waterinsecten. Er is nog een derde vijver, maar daar zijn de watervogels heer en meester. Het mag gezegd zijn, Jan spendeert nagenoeg al zijn vrije tijd aan het onderhoud van zijn tuin en dat is te zien aan het resultaat. Proficiat Jan! Uw tuin is een waar juweeltje. Een speciaal dankwoordje aan Jan zijn vrouw. Toen ik ooit als vreemdeling aanbelde bij haar, nodigde zij ons spontaan uit voor dit bezoek. Gelukkig, want hadden wij dat niet gezien dan zouden wij veel gemist hebben. Het waren daarenboven totaal andere type vijvers en dat betekende een welkome afwisseling. Uiteindelijk sloegen wij rechts af richting Ieperse Heirweg. ’t Is te zeggen, iedereen deed dat behalve Frederik Struyve. Wat hem bezielde weten wij nog steeds niet, maar hij reed in vijfde versnelling richting Wijnendaals kasteel.

Yoeri moest alles uit zijn moto halen om in te halen en hem duidelijk te maken, dat hij de verkeerde kant op fietste. Gelukkig nam Frederik de groep niet op sleeptouw en was de rest van de groep de juiste richting ingeslagen. Misschien zat het warme weer er voor iets tussen! Voor onze laatste vijver waren wij te gast bij Filip Braeckevelt. Opnieuw een kleine stadstuin met een formele vijver. Telkens wanneer ik bij Filip op bezoek kom, sta ik verstomt over de helderheid van zijn vijver. Nergens anders zag ik ooit zo’n helder water. De filter bestaat uit een groot planten compartiment, gevuld met lavakorrels. Van daaruit wordt het water gepompt naar een muur, waar het water via een inox plaat zeer gelijkmatig in de vijver stroomt. Het debiet van de pomp is regelbaar. De bevolking bestaat uit goudwindes en twee graskarpers. Het spreekt voor zich dat de goudwindes serieuze rovers zijn en aldus is kweken moeilijk. Alhoewel er toch enkele jonge visjes kunnen overleven in de het plantendeel, waar de grote vissen niet in kunnen. De tuin is overigens een perfecte weerspiegeling van Filip, uiterst verzorgd. Enkele nieuwsgierigen gingen ook eens kijken naar de prachtige Barrumundi, die Filip aan het opkweken is voor onze tentoonstelling. Neen, Yoeri je hebt groot ongelijk. Het zijn geen lelijke vissen, maar wel imposante, prachtige dieren. Overigens er bestaan geen lelijke vissen, althans als zij niet gemanipuleerd werden door de mens. Filip ook bedankt dat wij uw tuin mochten bezoeken. Meteen starten wij aan de laatste kilometers richting Davy en Sarah. In hun tuin werden wij ontvangen om de innerlijke mens te versterken. Geen vijver, maar wel twee prachtige paarden en enkele lieve poezen. Of toch, Davy had de moeite gedaan om twee halve wijnvaten in te richten als minivijvertje en dat was best amusant. Op die manier hadden wij toch een grote verscheidenheid aan vijvers gekregen. Formele, natuurlijke, koi, planten en minivijvers. Voor elk wat wils! Glenn, Marc, Davy en Sarah hadden zich volop ingezet om er een heerlijk avondfeest van te maken. Traditiegetrouw was de Sangria van Glenn overheerlijk.

De braadworsten, gebakken door Davy en Marc, smaakten overheerlijk. De fietstocht eindigde met een gezellige babbel in de zonovergoten tuin van Sarah en Davy. Bedankt Marc en Glenn! Bedankt Davy en Sarah! Iedereen zag er moe en gelukkig uit. Danny Viveey was zo moe dat hij tot tweemaal toe uit zijn rolstoel viel. Niet verwonderlijk als je weet dat hij het volledige traject aflegde in zijn rolstoelfiets en dit met de kracht van zijn armen. Ik was echt blij dat je er bij was! Ikzelf heb noodgedwongen de fietstocht van op afstand gevolgd. Mijn geschuurde gewrichtsbanden weerhielden mij van het fietsen. Ik miste wel een beetje de sfeer, maar toch voelde ik mij gelukkig na deze zeer geslaagde activiteit. Bedankt aan alle medewerkers en ik beloof je nu al dat ik dit zal herhalen in 2011. Wellicht zoek ik dan enkele vijvers in de richting van Veldegem. Wie mij kan helpen is steeds welkom.