Johan Kleppe neemt het woord en verteld zijn wonderlijk verhaal over een prachtig meer in Afrika:
Het Tanganyikameer.
Johan Kleppe was daar uiteraard niet alleen op reis gegaan, hij had enkele metgezellen en begeleiders mee, en ze verbleven er 15 dagen.
Gedurende deze 15 dagen deden ze een tocht aan de zuidelijke kant van het meer.
Men vliegt eerst vanuit Brussel naar Londen, En vervolgens Naar Lusaka, waar het dan nog uiteindelijk een grote rit was naar de eigenlijke plaats naar het Tanganyickameer.
Het Tanganyickameer is omringd door volgende landen: Congo, Tanzania, Burundi, Rwanda, Tanzania en Zambia.
Om daarheen te vliegen heb je volgende papieren nodig: je Visa, je passport, 25dollar, en je bent binnen.
In een bepaald dorpje was er een aquariumwinkel/hengelwinkel, de enige van wijdt in de omtrek.
Van Lusaka naar het Tanganyickameer was het 1100 km verwijderd,k en ze moesten ondertussen 3-4 dagen aklimatiseren.
Het eerste verblijf was Fingila guesthouse en het was daar om 07 u s’ochtends reeds 25à 26 graden.
Het sanitair was er goed, en nette kamer.
De Mutimondow wildernis was een eerste tussenstop naar het tanganyicka meer. Bij een oprit van 25 km.
S’nachts zag Johan de mooiste sterrrenhemel die hij ooit heeft gezien.
Plaatselijke fauna waren vooral ook Aloe Vera.
In snelstromende riviertjes hadden ze daar ook enkele Barbussen gevangen. Op de grote weg naar het Tanganyicka meer worden er jaarlijks 2000 kinderen aangereden door snelrijdende ouders,
geen zorg wordt er verder door gedaan, dus opletten als je daar ooit komt te rijden!!!!!!! Een volgende halte waren de Chishimba watervallen,
het volgende hebben ze er gevonden: soorten Cichlide,Ambala, Muquathree, daar werden boten
van gemaakt voor de vissers. Er is daar een bepaalde
cichlide die een zeer grote consumptievis is en die daar bijna niet meer voorkomt.
De eerste boottocht in Katooto leverde ongeveer 60 soorten op waaronder Een halfvolwassen olgrianis wendtii van ongeveer 15 cm. Ook een zalmachtige van ongeveer 60!!cm.
De stenen in het Tanganyicka meer groeien zogenaamd aan elkaar doordat ze mineralen afscheiden die ervoor zorgen dat de stenen dus aan mekaar blijven. Ook veel kraters van mannetjes cichliden waren te bewonderen, en vaak hele grote!! Ook Killivissen kwamen voor: de Lamprigtes tangikanus. Maar ook vreemd om te zien was het slakkenkerkhof, waar de slakken allemaal verzamelen voor hun laatste levensminuten.
Er volgde ook het Rotsbiotoop oever, waar ook het tanganyickaspons voorkwam en de tanganyickaspons, hele
vreemde wezentjes allemaal.
Ook verschillende soorten Tropheusen kwamen voor, en de vissen die men soms op het tanganyicka meer met heel grote ogen zagen, kwamen uit de grote diepten.
Ook stekelaaltjes kwamen voor en ook de Nijlbaars werd gezien. Er werden nog vele boottochten gedaan langs de zuidelijke kant van het tanganyickameer, en een belangrijke
plaats was Tjeitika.
Daar was een biotoop van zand en rotsblokken.
Veel zandcichlides uiteraard en ook veel muilbroeders kwamen er in voor. Vervolgens werd ook Neolamprologus gevonden en verschillende soorten Princessencichliden. Een leuk weetje: de ene kant van het tanganyickameer verschilt 2 graden temp met het andere.
Ook Frontosa werd gezien. De tijgerzalm werd ook gespot en de volgende stop was keisaba bay.
Daar werden vervolgens 65 stuks van de grootste cichlide de Boelenchomonis gevonden.
Even een ander merkwaardig dier die men niet snel zal vergeten, was de visarend die daar veel foerageerde.
Volgende halte was Kasala Bay Looge, waar de reisgezellen om toestemming moesten vragen in een bureautje om in het meer te mogen duiken en varen.
Weer werd Frontosa gespot, alsook volgende soorten: Cabeatus.
Volgende stop is Mischemble beach loodge, rond Zambia.
Ongeveer 45 soorten gevonden.
Nog even een eigenaardig weetje: jaarlijks gaat een groot deel van de vissen van het tanganyicka meer dood, door de kanteling van de aarde. Zo kan men ook veel vissen zien uit de diepere gelegen lagen. Nog even waar je ook op moet letten in het tanganyicka meer: het lijkt op mos, maar in werkelijkheid zijn het vlijmscherpe punten van een soort mineralen die zich op de rotsen vestigen.
Tijdens een reisstop werd Johan ook geholpen door een Engelsman, die rijk geworden was door het kweken van vissen, en bezorgde hun enkele cichliden die ze mee naar huis mochten nemen. Voor wie schrik heeft voor krokodillen, er komen er wel voor, maar zeker geen aan de oostelijke kant, en als je een krokodil tegenkomt, zal het lang duren, voor dat je er een kunt spotten. En de reis was voor Johan Kleppe en zijn gezellen stillaan aan ijn einde gekomen, en ze moesten weer van Kasana naar lusaka, een afstand van 1500 km. Daarna keerden ze weer met het vliegtuig naar huis, en genoten nog lang na van hun droomreis naar het Tanganyickameer in Afrika. Johan, bedankt voor deze mooie en leerrijke avond over het Tanganyicka Meer.
Mvgr,
Simon Veys